Copy
Schotse heerlijkheden, de theepot van Emily Dickinson, pestende kinderen, kies-uw-cover en nog veel meer nieuws...
Nieuwsbrief van Renate Dorrestein
                                                                                                                                                                                                   Nieuwsbrief 31, 4 januari 2013

Beste lezer/es,
 
U ook een heel gelukkig nieuwjaar gewenst! In 2013 is het dertig jaar geleden dat ik debuteerde met Buitenstaanders en we trappen dan ook maar meteen af met de eerste jubileumactiviteit: op donderdag 17 januari ben ik te gast op het eerste Schrijversdiner van parkrestaurant Anafora in Vleuten, gelegen aan de oever van de Vikingrijn. Het door mij samengestelde menu (viergangen à € 37,50) bevat uitsluitend Schotse heerlijkheden, en ik zal tussen de gangen door vertellen over dat deel van mijn werk dat zich in Schotland afspeelt. Altijd al eens haggis willen proberen? U bent van harte uitgenodigd om vanaf 18.30 uur aan te schuiven. Aanmelden via 030 -6771005 of welkom@anafora.nl.

En de winnaar is Roodkapje

Welk ‘hoogtepunt uit mijn oeuvre’ wilt u in dit jubeljaar als handzame Dwarsligger tot uw beschikking krijgen, zo luidde een paar nieuwsbrieven geleden de vraag. Die is inmiddels door vele honderden lezers luid & duidelijk beantwoord: Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor kreeg de meeste stemmen (op de hielen gevolgd door De leesclub). Maar daarmee zijn we er nog niet. Ook over het omslag kunt u nú uw stem uitbrengen. Doe mee en maak kans op een gratis boek! Hier vindt u drie oogstrelende ontwerpen, en ook daarvan kan er maar één winnen. Ben zeer benieuwd naar uw keuze - en verklap daarna pas wat mijn eigen favoriet is, zonder enige twijfel zelfs.

Nog altijd actueel

Vrees niet, er komt ook nieuw werk aan. Maar bij een jubileum hoort terugblikken. Daarom brengt Uitgeverij Weesperzijde in 2013 vrijwel mijn gehele backlist opnieuw uit. Vanaf 8 januari bij de boekhandel om te beginnen Het duister dat ons scheidt. Niemand houdt van al haar kinderen evenveel, en zo ook ik niet. Deze roman, over kleine Loes die op school bijna wordt doodgepest, behoort tot mijn liefste lievelingen. Hier leest u er meer over. Benauwend trouwens, dat Het duister nog steeds niets aan actualiteit heeft ingeboet...

Aanbieding van de maand

Bij de jaarwisseling 1998 – 1999 nodigde ProBiblio, de serviceorganisatie van de Openbare Bibliotheken, een aantal auteurs en cartoonisten uit om hun gedachten te laten gaan over ‘het belangrijkste moment van de twintigste eeuw’. Ik koos de eerste transplantatie van een menselijk hart, in 1967, en schreef er het verhaal ‘Voor Liefde: Klik op F’ over. Het werd opgenomen in de bundel Het Moment, waarin verder bijdragen van ondermeer Judith Herzberg en Peter van Straaten. Van dit curiosum vond Andrea onlangs een stapeltje exemplaren terug. Ze heeft me opgedragen ze voor u te signeren en lijkt vastbesloten ze allemaal de deur uit te werken. Als u in aanmerking wilt komen, stuur dan een mail naar info@literairsecretariaat.nl en vergeet niet uw adresgegevens te vermelden. Iedere maand opnieuw zijn uw reacties een bron van vreugde voor Andrea, met wie ik dit jaar overigens mijn twaalfeneenhalfjarige jubileum vier.  

Emily's theepot

Schrijvershuizen hebben op mij een magische aantrekkingskracht. Het bureau waaraan Sir Walter Scott Ivanhoe schreef, Victor Hugo’s uitzicht over Guernsy: ik weet niet waarom, maar ik haal er mijn hart aan op. Jaren geleden bezocht ik in Amherst het huis waarin Emily Dickinson haar gehele leven doorbracht en daaraan werd ik weer herinnerd toen ik onlangs las dat Harvard University een collectie gebruiksvoorwerpen uit het huishouden van de Dickinsons beheert. Bekijk hier tien objecten uit hun verzameling, van ondermeer Emily’s ladenkastje waarin haar zuster Lavinia na haar dood honderden gedichten vond. Ik betrap me erop dat ik bij de aanblik ervan meteen denk: Tja, als ik nou maar zo’n kastje had, dan kon ik het misschien ook. 

Leestip van de maand

De Nederlandse debutante Shira Keller laat haar hoofdpersoon, beeldhouwer Leah, denken: ‘Ik zie in een blok graniet de kop die eruit tevoorschijn wil komen, zoals een slager een karbonade ziet in een varken.’ Wie zulke zinnen schrijft, kan bij mij een potje breken. In M. blikt Lea terug op de verhouding die ze als vijftienjarige had met Markus Prins, haar leraar klassieke talen. Zo’n verboden en ongelijkwaardige affaire tussen scholier en docent is in de literatuur natuurlijk vaker vertoond, maar Keller schrijft zo trefzeker en soepel en haar metaforen zijn zo fris, dat het verhaal hoogst meeslepend blijft. Goed aflopen doet het uiteraard niet, en ook dat wordt heel bevredigend opgelost. Deze roman leek in het boekenbombardement van het afgelopen najaar een beetje het onderspit te delven, maar verdient absoluut onze aandacht.

Meer leestips

In mijn agenda staan al de eerste afspraken voor interviews over mijn memoir De blokkade, dat op 28 februari bij Podium verschijnt. Het boek gaat over een onderwerp waarover schrijvers doorgaans zwijgen – of waarschijnlijker: waarover iedereen liever de kiezen op elkaar klemt. Wat gebeurt er met ons wanneer we beroepsmatig tegen een muur aanlopen, wanneer we niet meer kunnen wat we altijd als vanzelfsprekend konden? Wat blijft er dan nog van ons over?
 
Dat heb ik in De blokkade geprobeerd op te schrijven. Nu blijkt dat er van Margriet tot en met Opzij, plus bij de redacties van dagbladen, vakbladen en de omroepen, belangstelling is voor dit boek, voel ik me wat minder een falende zonderling. Falen is per slot van rekening onderdeel van het verhaal van álle mensen. Laat 2013 het jaar worden waarin we zachtzinnig en liefdevol naar onze eigen en andermans tekortkomingen kijken. Dat is mijn wens.  




Copyright © 2011 Renate Dorrestein, All rights reserved.