Mei 2016
Beste betrokkene,

Hier weer wat vers nieuws vanuit Zuid-Afrika.
Bedankt voor alle lieve en leuke reacties op onze vorige nieuwsbrief en de kaart die namens ons uitgedeeld is in onze thuisgemeente eind december. Inmiddels verzorgen we hier alweer onze derde training als leiders. We zijn nu toch echt over de helft van onze tijd in Zuid-Afrika en dat realiseren we ons ook. We merken dat we de meeste dingen die we doen (werkinhoudelijk) al eens hebben omschreven in eerdere nieuwsbrieven. Daarom zullen we deze keer niet zozeer schrijven over de inhoud van de training maar willen we graag vertellen hoe het met ons als gezin gaat
na 15 maanden Zuid-Afrika. 
Bekijk de foto's die horen bij deze nieuwsbrief. Deze foto's vertellen ook weer kleine verhalen die niet in de nieuwsbrief genoemd worden. Dus: klik!
Ons persoonlijk leven...
We kunnen met recht zeggen dat Zuid-Afrika 'thuis' is. Niet alleen fysiek 'thuis', maar ook in ons hart. Maar daarnaast ervaren we ook sterk dat onze ‘roots’ (wortels) echt in Nederland liggen. Soms kan Annjo zomaar verlangen naar even boodschappen doen bij de Albert Heijn, of gewoon even Nederlands praten met iedereen die je tegen komt. Ons hele denken is zo ontzettend Nederlands, kijk alleen al naar maatstaven die ze hier hanteren qua veiligheid en de maatstaven die ze hiervoor in Nederland hebben. De zin ‘Home is where the heart is’ klinkt een beetje cliché, maar voor ons wel echt waar. Ons hart is op 2 plaatsen, we voelen ons verbonden met Zuid-Afrika en met Nederland.
Zo geldt dat ook voor Manoah. Die zijn leven hier opbouwt, op school krijgt hij veel van de Afrikaanse cultuur mee, op de basis met de leiders en de trainees krijgt hij van alles mee, maar hier in ons huis op de basis is het toch echt Nederlands. We zien dat Manoah opbloeit van vriendschappen die hij hier opbouwt, maar dat zijn hart soms toch ook echt in Nederland is bij zijn vriendjes en opa’s en oma’s.

We merken dat Manoah steeds meer behoefte heeft aan duidelijkheid en structuur. Waar we tijdens de eerste training allebei meer werk verzetten, realiseren we ons nu dat er een periode is aangebroken, dat een van ons meer bij de jongens moet zijn om hen structuur en duidelijkheid te bieden. Daarom neemt Annjo nu minder taken op zich en houdt zich wat meer op de achtergrond. We eten niet meer 2 keer per dag mee met de trainees, maar 1 keer per dag. Het andere eet-moment hebben we met elkaar als gezin.
Meneertje Micha is een ander verhaal. Hij is net 2 jaar geworden. Zijn thuis ligt volgens ons echt hier in Zuid-Afrika. Zijn eerste woordjes zijn dan ook niet Nederlands maar Engels; no en bye bye (of te wel luid schreeuwend naar alle mensen die achter de kassa werken BAAIIIIII BAAAIIII!).

Afgelopen week was Annjo's broer met z’n vrouw op bezoek. Dit is erg leuk omdat zij zowel bij Wouters als Micha's verjaardag konden zijn. Ook hebben we Koningsdag gevierd bij de ambassade in Pretoria. In januari hebben we ook een gezellige en waardevolle tijd gehad met onze vrienden uit Nederland die ons kwamen bezoeken. Zij hebben het eindfeest van de vorige trainingsgroep meegemaakt. 
                                      
Het leven en werken op de trainingsbasis....
In februari is een nieuw team gestart, 47 nieuwe trainees uit 12 verschillende landen. De eerste periode van een nieuwe training is altijd hectisch, ook dit keer. Veel praktische organisatie en coördinatie voor het nieuwe team, veel lessen geven die gelijk ook heel intens en persoonlijk zijn voor de trainees (Inside Out-programma), maar ook het hele proces van teamdynamiek speelt een grote rol tijdens de eerste weken. Je leeft en werkt 24 uur per dag, 7 dagen per week met (nieuwe) mensen op één terrein. We hadden weinig vrije momenten en veel volle dagen. En als er een vrij moment was dan was er altijd de kans dat iemand op je deur klopt voor een bepaalde vraag of iets dat 'even snel' moet gebeuren. 
Toen de trainees paasvakantie kregen, hadden wij als leiders een conferentie met alle medewerkers van OM Zuid-Afrika. Wouter was gevraagd om de aanbidding te leiden. Dit was erg leuk om te doen! Het vroeg veel voorbereiding (zeven diensten spelen in een week) maar met een geweldige groep muzikanten en zangers. 
Hierna gingen de trainees op outreach naar Lesotho. Wij waren echt toe aan rust. We hebben een weekje vrij gehad. Wouter, Annjo en Manoah zijn om beurt in die week ziek geweest maar we hebben ook leuke dingen gedaan en veel van het land gezien. We voelen ons nog steeds wel moe, dus we moeten weer even een goede balans vinden. Juist nu de trainees ook weer terug zijn gekomen van Lesotho. Zij hebben nu op de basis een themaweek: Missions Mobilising Training. Deze week is gericht op het uitreiken naar onbereikte volken en om de trainees toe te rusten om andere christenen te mobiliseren.

Verder houden we ons ook allebei bezig met coaching van trainees en hier hebben we allebei een passie voor. Wouter ervaart op dit moment wel wat uitdagingen in de trainees die hij coacht. Je kunt nog zo hard je best doen om iemand te bereiken, maar uiteindelijk is het God die de trainees aanraakt. Daar bidden we dan ook voor. 

Op dit moment is het schip van OM, de Logos Hope, in Zuid-Afrika. Het eerste havenbezoek is afgerond (Durban) en bijna 87.000 mensen hebben het schip bezocht en informatie over het Evangelie gekregen. Geweldig! Bid voor OM Zuid-Afrika dat zij een goede opvolging kunnen geven aan deze mensen. Meer havens zullen volgen komende maanden. Zo zullen wij het schip bezoeken, met het hele MDT-team, in Richards Bay. Begin mei vertrekken we (ook met het gezin) daar naar toe om twee dagen het schip te bezoeken, we zien er naar uit. 

Wouter gaat tijdens de training in de eerste weken van juni de 'World Faith Outreach' leiden samen met twee collega's. Deze vindt weer plaats in Laudium, een buitenwijk van Pretoria. Alles in die wijk is gericht op Moslims en Hindoes. Alle winkels, veel moskeeën en tempels, kortom het hele leven in dat gebied. We werken samen met één van de weinige kerken in die wijk en zullen -met alle trainees- veel deur-tot-deur-evangelisatie gaan doen, maar ook kinderwerk. Inmiddels heeft Wouter een eerste bijeenkomst gehad met de kerk. Het vraagt ook voor de trainees voorbereiding om te weten hoe een andere religie in elkaar steekt en hoe er relaties en bruggen gebouwd kunnen worden. Daar zullen de lessen voorafgaand aan deze outreach ook op gericht zijn. 

Gebeds- en dankpunten


We blijven enorm dankbaar voor de steun vanuit Nederland. Zouden jullie voor ons willen blijven danken en bidden? We hebben hier een aantal dank en gebedspunten:

Dank:
  • dat Manoah het zo goed doet op school en veel leert
  • dat we mogen genieten van zoveel bezoekjes uit Nederland
  • dat we God aan het werk hebben mogen zien in het leven van de trainees tijdens de eerste periode van de training
Bid:
  • voor het begeleiden van trainees die wij coachen
  • een goede balans tussen rust en werken, ondanks dat we ín de gemeenschap wonen
  • voor een veilige reis van en naar het schip Logos Hope
Bedankt voor de betrokkenheid bij ons werk! 

                                   CONTACT

                                             
Facebook
Facebook
Twitter
Twitter
Website
Website
MDT page
MDT page
Email
Email


Klik hier om deze nieuwsbrief niet meer te ontvangen 

Email Marketing Powered by Mailchimp