Monday, July 14, 2014

Dear friends and colleagues,

I write with deep concern as the military operation Protective Edge enters its seventh day. The operation comes following a difficult month in both Israel and the Palestinian territory, and, as the head of Gisha’s public department, wrote, on the backdrop of seven bad years of closure of the Gaza Strip.

At this time, Gisha is working to remind the parties of their obligation to protect civilians, alongside the human rights community in Israel, and, in line with our mandate, to ensure that Israel is sufficiently meeting its duty to allow freedom of movement to the greatest extent possible.

My colleagues and I are being interviewed in the Israeli and foreign media and we are helping to bring forward Palestinian voices, especially for audiences in Israel, who rarely confront or are confronted with the reality of life in the Strip.

We are also serving as a resource for information and analysis for policy-makers, commentators, and the general public and to that end have been supplying information via our website, Facebook page, and Twitter. Our field worker in Gaza has worked under very difficult conditions over the past week.

Below I share with you information we’ve posted to our blog and which is making its way through social media sites, especially in Hebrew, and serving as a resource for journalists and others. We provide context for Israel’s responsibilities to residents of Gaza, give background on the energy crisis in the Strip, and shatter myths on Israel’s policy on access for goods.

I wish to thank you for your continued support and encouragement.
Eitan Diamond,
Executive Director

What you need to know about Gaza

Photo: Karl Schembri
Gaza is in the news again and everyone seems to have an opinion though very few seem to know the facts. Regardless of your viewpoint, analysis and conclusions, here are some important things to know.


• While Israel removed its military installations and settlements from inside Gaza in 2005, it retained control of the Palestinian population registry, of Gaza's sea and airspace, of a "buffer zone" of land inside Gaza, of Gaza's only commercial crossing (thus controlling all entrance and exit of goods) and the pedestrian crossing at Erez, connecting Gaza to the West Bank and Israel. The extent and nature of this control – which impacts almost every aspect of life in Gaza – translates into responsibilities.


• The demand for electricity supply in Gaza ranges between 350-450 megawatts (depending on the season). Gaza purchases 120 MW from Israel and Egypt sells it another 28 MW. Gaza's sole power plant is unable to produce the rest of the electricity needed.

• Residents of Gaza experience rolling blackouts totaling around 12 hours per day on average.

• The capacity of Gaza's power plant has not been fully restored since it was bombed by Israel in 2006, but even if it were to operate at its full capacity, the power produced would still only get Gaza to two-thirds of demand for electricity supply.

• Calls by Israeli officials to cut Gaza's electricity supply counter the legal position of the state as well as the opinion of Israel's High Court, not to mention international law. In 2007, the state claimed that, despite the disengagement, it had an obligation to avoid any action that would cause a humanitarian crisis in Gaza. The Supreme Court also held that Israel must refrain from cutting off supply as doing so would contravene its humanitarian obligations.

Movement of goods

• Israel facilitates entrance of goods to Gaza, not as a gesture of good will or at its own expense. On the contrary, Palestinians traders and international organizations purchase the goods and Israel allows them to be transferred to Gaza. In 2012, Gaza residents purchased Israeli products at an estimated value of 1.3 billion shekels (around 380 million dollars).

• Since Sunday, July 6, Israel began limiting the kinds of goods that could be transferred to Gaza, allowing in only medicine, food, and fuel. Other items, like clothing, shoes, wood, and paper are being prevented from entering. Export of goods hasn't taken place since June 9. We don't know how long this state of affairs will last.

• Israel limits the entrance of items it defines as "dual use", including construction materials. Sale and transfer of construction materials to the private sector has been completely banned for the past nine months, a move which contributed to a sharp rise in unemployment.


• True to the first quarter of 2014, the unemployment rate was 40.8%. The unemployment rate among young people (aged 15-29) was 58.2%.

• According to the Palestinian Central Bureau of Statistics, 24,200 individuals worked in the construction sector in mid-2013, but by the summer of 2014, only 6,800 people were employed in the sector.

• More than 70% of the population in Gaza receives humanitarian aid.


• Residents of Gaza didn't vote for Hamas. Hamas representatives won a majority of parliamentary seats in Palestinian Authority-wide elections which took place in the West Bank, Gaza and east Jerusalem in 2006. In 2007, Hamas took control of Gaza by force and elections have not been held in the Palestinian territory since.

• More than 53% of Gaza's population is under the age of 18. In other words, a vast majority of people in Gaza were not even eligible to vote when elections took place in 2006.

Recent articles:
  • Israel’s Defense Ministry restricts entrance of goods to Gaza for seventh consecutive day, Rafah opens for exit of pilgrims

  • “Gaza is a very small market that can’t survive on its own, without connection to the outside world”

  • New restrictions on movement: Gaza fishing zone reduced, as well as movement of goods through Kerem Shalom, while movement of people remains severely restricted



    יום ב', 14.7.2014

    חברים ועמיתים יקרים,

    אני כותב מתוך דאגה עמוקה בעוד מבצע "צוק איתן" נכנס ליומו השביעי. המבצע בא בעקבותיו של חודש קשה, הן בישראל והן בשטחים הכבושים, וכפי שכתב מנהל המחלקה הציבורית של "גישה", על רקע שבע שנים רעות של סגר ברצועת עזה.

    בשעה זו, ארגון "גישה" פועל יחד עם קהילת זכויות האדם בישראל על מנת להזכיר לצדדים את חובתם להגן על אזרחים וכמו כן, בהתאם למנדט שלנו, לוודא שישראל ממלאת באופן מספק את חובתה לאפשר את חופש התנועה במידה המֵרבית תחת הנסיבות.

    חבריי ואני מתראיינים בתקשורת הישראלית והזרה ועוזרים להביא קולות פלסטיניים לקדמת הבמה, במיוחד עבור הקהל בישראל, שרק לעיתים נדירות מתעמת עם מציאות החיים בעזה.

    אנו משמשים גם כמקור למידע ולניתוח עבור קובעי מדיניות, פרשנים והציבור הרחב ולצורך כאן אנו מספקים מידע דרך אתר האינטרנט, ודפי הפייסבוק והטוויטר שלנו. רכז השטח שלנו ברצועת עזה עובד מזה כשבוע בתנאים קשים ביותר.

    אני חולק עמכם כאן מידע שפרסמנו בבלוג שלנו. מידע זה מופץ כעת ברשתות החברתיות, ועומד גם לשירותם של עיתונאים ומפיצי מידע אחרים. אנו מסבירים בו את הרקע לחובותיה של ישראל כלפי תושבי עזה, מספקים מידע על משבר האנרגיה ברצועה ומנפצים מיתוסים על מדיניותה של ישראל בנוגע לתנועת סחורות.

    ברצוני להודות לכם על התמיכה והעידוד שאתם מעניקים לנו לאורך הדרך.
    איתן דיאמונד,

    דע את עזה

    צילום: קארל שמברי
    כולם מדברים על עזה בימים אלה, לכל אחד דעה, אך רק מעטים יודעים את העובדות. בלי קשר להשקפה, פרשנות או תובנה, הנה לקט של עובדות שחשוב לדעת.


    • ישראל אמנם הסיגה את כוחותיה הצבאיים מהרצועה ב-2005, אולם היא עדיין שומרת על שליטה ניכרת על מרשם האוכלוסין, על המרחב האווירי והימי, על אזור חיץ בתוך שטחי הרצועה ועל המעברים של אנשים וסחורות אל ומחוץ לרצועה. מתוקף השליטה הזו, שמשפיעה על רוב התחומים האזרחיים, ישראל מחויבת לאפשר חיים תקינים ברצועת עזה.


    • הדרישה לחשמל ברצועת עזה נעה בין 350-450 מגה-וואט. ישראל מוכרת לרצועה 120 מגה-וואט. מצרים מוכרת 28 מ"וו. תחנת הכוח המקומית לא יכולה לספק את כל היתרה.

    • תושבי הרצועה סובלים לכן מהפסקות חשמל של כ-12 שעות ביממה בממוצע.

    • התחנה בעזה אינה עובדת במלוא התפוקה מאז הופצצה על-ידי ישראל ב-2006.

    • גם לו היתה עובדת במלוא התפוקה, היתה תחנת הכוח יכולה לספק רק כשני שליש מצרכי החשמל הנוכחיים של עזה.

    • ההצעה לנתק את החשמל לרצועה מנוגדת הן לעמדתה המשפטית של המדינה ביחס לעזה, הן לפסיקת בג"ץ בנושא והן לחוק הבינלאומי. המדינה הודיעה עוד ב-2007 כי היא מחויבת להימנע מפעולה שתגרום למשבר הומניטרי בעזה, ובית המשפט העליון קבע כי אסור לישראל להפסיק את אספקת החשמל שכן פעולה זו אינה מתיישבת עם חובותיה ההומניטריים של ישראל כלפי הרצועה.

    העברת סחורות

    • ישראל מאפשרת העברת סחורות לרצועה. זו אינה מחווה של רצון טוב, ולא על חשבון ישראל. להפך, סוחרים פלסטינים קונים את הסחורה שישראל מאפשרת את העברתה לעזה. ערך הסחורות של מוצרים ישראליים שנרכשו ברצועה עמד ב-2012 על 1.3 מיליארד שקל.

    • עם זאת, מאז תחילת השבוע ישראל החליטה להגביל עוד את כניסת הסחורות האזרחיות לעזה רק לתרופות, מזון ודלקים. מוצרים אחרים כבגדים, נעליים, עץ וניירות, אסורים בכניסה. יצוא סחורות כלל לא מתאפשר. לא ידוע לנו עדיין אם מדובר במצב זמני.

    • ישראל מגבילה מאוד את כניסתן של סחורות שהיא מכנה "דו-שימושיות", ובהן חומרי בניין. מכירת חומרי בניין למגזר הפרטי בעזה אסורה כליל כבר תשעה חודשים, החלטה שהובילה לזינוק באחוזי האבטלה.


    • אחוז האבטלה בעזה עמד על 40.8 אחוז נכון לרבעון הראשון של 2014.

    • שיעור האבטלה בקרב צעירים (גילאי 15 עד 29) בעזה עומד על 58.2 אחוז.

    • לפי לשכת הסטטיסטיקה הפלסטינית, באמצע שנת 2013 עבדו בענף הבנייה 24,200 איש. נכון לקיץ 2014, מועסקים בו 6,800 איש בלבד.

    • למעלה מ-70 אחוזים מהאוכלוסייה בעזה מקבלים כיום סיוע הומניטרי.


    • תושבי רצועת עזה לא בחרו בחמאס. חמאס ניצח בבחירות הכלליות למועצה המחוקקת הפלסטינית, שנערכו בגדה המערבית, ברצועת עזה ובמזרח ירושלים ב- 2006. ב-2007 תפס חמאס את השלטון בכוח.

    • 53 אחוז מתושבי הרצועה צעירים מגיל 18, כלומר, רוב תושבי הרצועה לא היו בעלי זכות הצבעה כאשר נערכו הבחירות ב-2006. מאז לא נערכו בחירות ברצועה.


    الاثنين 14.7.2014

    الزملاء والأصدقاء الأعزاء،

    أكتب لكم بمزيد من القلق مع دخول العملية العسكرية "الجرف الصامد" يومها السابع. تأتي هذه العملية بعد شهر صعب مر على إسرائيل والمناطق الفلسطينية، وكما وصفها مدير قسم العلاقات العامة في جمعية “ﭼيشاه-مسلك” على خلفية سبع سنوات صعبة من الإغلاق على قطاع غزة.

    في هذه الأوقات تعمل جمعية “ﭼيشاه-مسلك” إلى جانب مؤسسات حقوق الإنسان في إسرائيل، على تذكير جميع الأطراف بواجبهم في حماية المدنيين، تماشيًا مع أهدافنا من أجل التأكد من أن اسرائيل تقوم بواجبها بالسماح بحرية الحركة والتنقّل حتى الحد الأقصى.

    أقوم مع زملائي بإجراء المقابلات مع مختلف وسائل الإعلام الإسرائيلية والأجنبية، ونساعد في إيصال الأصوات الفلسطينية، بالأخص للجمهور الإسرائيلي الذي قلّما ينكشف على واقع الحياة في القطاع.

    كذلك، قمنا بتزويد الإعلاميين والسياسيين والجمهور العام بالمعلومات والتحليلات من خلال موقعنا على الشبكة وصفحة الفيسبوك والتويتر. وقد عمل باحثنا الميداني في غزة في ظل ظروف صعبة للغاية خلال الأسبوع المنصرم.

    سأشارككم فيما يلي بمعلومات قمنا بنشرها على مدوّنتنا والمواقع الاجتماعية، خاصةً باللغة العبرية وهي تشكل مصدر معلومات للصحفيين ولكل المهتمّين. ما نقوم به هو عرض السياق العام لمسؤوليات إسرائيل تجاه سكان القطاع، كما نقدّم خلفية حول أزمة الطاقة في القطاع، ونحطم الأساطير الرائجة حول سياسة إسرائيل بالنسبة لدخول البضائع.

    أشكركم على تشجيعكم ودعمكم المستمر.
    إيتان دياموند,
    المدير العام

    اعرف غزّة

    تصوير: كارل شمبري
    الجميع يتكلّم عن غزة هذه الأيام، ولكل واحد رأيه، لكن القليلين فقط يدركون الحقائق. بعيدًا عن وجهات النظر والآراء، نقدم لكم مجموعة حقائق من المهم أن تعرفوها.

    فك الارتباط

    • صحيح أن إسرائيل سحبت قواتها العسكرية من القطاع عام 2005، لكنها ما زالت تسيطر بشكل كبير على سجلّ السكان، على المجاليْن الجوي والبحري، على المنطقة العازلة داخل القطاع وعلى تنقّل الأشخاص ونقل البضائع إلى القطاع ومنه. بناء على هذه السيطرة التي تؤثر على جميع المناحي المدنيّة، إسرائيل مُلزمة بإتاحة المجال للأشخاص في القطاع بأن أن يعيشوا حياة سليمة.


    • الطلب على الكهرباء في قطاع غزة يتراوح بين 350-450 ميجا واط. تبيع إسرائيل القطاع 120 ميجا واط، وتبيع مصر القطاع 28 ميجا واط. محطة توليد الكهرباء المحلية لا تستطيع تزويد الكمية المتبقية.

    • لذلك يعاني سكان قطاع من انقطاع التيار الكهربائي لحوالي 12 ساعة في اليوم.

    • محطة التوليد في غزة لا تعمل بكامل قدرتها منذ أن قامت إسرائيل بتفجيرها عام 2006.

    • حتى لو عملت محطة التوليد بكامل قدرتها، فلن تستطيع أن تلبي أكثر من ثلثي الكمية المطلوبة لقطاع غزة.

    • اقتراح قطع الكهرباء عن القطاع مخالف لكل من موقف الدولة القضائي بخصوص غزة، قرار المحكمة الاسرائيلية العليا بهذا الشأن والقانون الدولي. وكانت الدولة أعلنت في عام 2007 بأنها ملتزمة بالامتناع عن القيام بعملية تؤدي إلى أزمة إنسانية في القطاع، والمحكمة العليا قررت أنه من الممنوع على إسرائيل أن توقف تزويد الكهرباء ذلك أن خطوة كهذه لا تتّفق مع واجبات إسرائيل الإنسانية تجاه القطاع.

    نقل البضائع

    • تسمح إسرائيل بنقل البضائع إلى غزة. هذه ليست بادرة حسن نوايا، ولا تأتي على نفقة إسرائيل. العكس صحيح؛ فالتجار الفلسطينيين يشترون البضائع التي تسمح إسرائيل دخولها إلى القطاع. بلغت قيمة البضائع الإسرائيلية التي اشتراها القطاع في العام 2012 - 1.3 مليارد شيكل.

    • مع ذلك، قرّرت إسرائيل مطلع الأسبوع تشديد التقييدات المفروضة على دخول البضائع المدنية إلى القطاع، بحيث أصبح مقتصرًا على الأدوية، المواد الغذائية والوقود. منتجات أخرى مثل الملابس، الأحذية، الأخشاب والأوراق، ممنوعة من دخول القطاع. تصدير البضائع ممنوع كليًا. لا نعرف حتى الآن إذا كان هذا المنع محددًا بفترة زمنية.

    • تفرض إسرائيل قيودًا شديدة على دخول بضائع تعرّفها على أنها "ثنائية الاستعمال"، ومنها مواد البناء. بيع مواد البناء للقطاع الخاص في غزة ممنوع كليًا منذ تسعة شهور، الأمر الذي أدى إلى ارتفاع حاد في نسبة البطالة.


    • معدل البطالة في قطاع غزة بلغ %40.8 في الربع الأول من العام 2014.

    • معدل البطالة في صفوف الشباب (أعمار 15-29) في غزة بلغ %58.2.

    • وفقًا للجهاز ﺍﻟﻤﺭكزي ﻟﻺحصاء ﺍﻟﻔﻠسطيني: في منتصف عام 2013 عمل في قطاع البناء 24,200 شخص. في صيف 2014، عمل في قطاع البناء 6,800 شخص فقط.

    • في الوقت الحالي، أكثر من %70 من سكان غزة يتلقون معونة إنسانية.


    • سكان قطاع غزة لم ينتخبوا "حماس". فازت "حماس" في الانتخابات العامة للمجلس التشريعي الفلسطيني التي أجريت في الضفة الغربية، في قطاع غزة وفي شرقي القدس عام 2006. في 2007 سيطرت "حماس" على الحكم بالقوة.

    • %53 من سكان القطاع هم دون سن الـ18 عامًا، ما يعني أن غالبية سكان القطاع لم يكونوا أصحاب حق الاقتراع عندما جرت الإنتخابات عام 2006. منذ ذلك الحين لم تُجرَ انتخابات في القطاع.

Copyright © 2014 Gisha - Legal Center for Freedom of Movement, All rights reserved.